منگنز ماده معدنی است که به صورت گسترده در بافت های بدن حیوانات وگیاهان وجود دارد این فلز به مقدار بسیار کم در بدن انسان یافت می شود بدن ما حدود 20 میلی گرم منگنز به طور عمده در استخوان ها ذخیره دارد منگنز در تشکیل بافت همبندچربی و کلسترول ، استخوان ، عوامل انعقاد خون و پروتئین نقش دارد این ماده همچنین برای عملکرد طبیعی مغز ضروری می باشد . 

 (بافت همبند  همان بافت پیوندی است  که از جمله وظایف آن حفاظت و پشتیبانی از بافت های دیگر است)

 بیماری های  دیابت،  روماتیسم مفصلی ، صرع ، اسکیزو فرنی ، پوکی استخوان به وسیله مصرف منگنز بهبود می یابند. ودر درمان تصلب شرایین ( سخت شدن دیواره عروق ) کلسترول بالای خون سرگیجه و کاهش شنوایی موثر ومفید است .

 به دست آوردن مقدار کافی منگنز از رژیم غذایی کار ساده ای است  افزودن  میخک آسیاب شده به ادویه کاری و یا یک قاشق چای خوری هل در چای  30 % نیاز روزانه به این ماده را تامین می کند .  منگنز در آجیل ( مخصوصا گردو و بادام و بادام زمینی ) ، سبوس گندم و همه غلات و حبوبات ، برگ سبزیجات , کبد و کلیه وجود دارد.

 این ماده به صورت قرص وکپسول معمولا به همراه سایر ویتامین ها و مواد معدنی قابل دسترسی می باشد.

 میزان کافی ومطمئن مصرف منگنز 2-5 میلی گرم برای بزرگسالان و 1-3 میلی گرم برای کودکان است 

جذب بیش از حد منگنز می تواند منجر به  تولید مواد  سمی شود.

  کلسیم ، مس ، آهن ، منیزیوم و روی بر سر جذب در روده کوچک با منگنز رقابت می کنند . جذب بیش از حد هر کدام می تواند باعث کاهش جذب بقیه شود مصر ف بیش از حد منگنز باعث کم خونی فقر آهن می شود.

خانمهایی که کمبود منگنز دارند دچار گرفتگی عضلات و افسردگی ماهانه می شوند .