کلسیم موجود در طبیعت به شکل ترکیب با سایر مواد وجود دارد. ترکیبات مختلفی از کلسیم در مکمل‌های آن وجود دارد؛ مثل کربنات کلسیم، سیترات کلسیم و فسفات کلسیم. هر کدام از این ترکیبات، مقادیر متفاوتی از کلسیم را دارا هستند.

 کلسیم برای افراد بالغ 1000 تا 1200میلی‌گرم در روز است که این میزان بستگی به سن، جنس و شرایط فرد دارد؛ به‌عنوان مثال در زنان باردار و شیرده، کودکان و نوجوانان میزان نیاز به کلسیم بیشتر است.

یک واحد لبنیات حدود 300 میلی‌گرم کلسیم را تأمین می‌کند. (یک واحد لبنیات برابر با یک لیوان شیر یا یک لیوان ماست یا 45 گرم پنیر است). میوه‌ و سبزیجات شامل کلم بروکلی، رازیانه، کلم پیچ، پرتقال و کیوی نیز منبع خوبی از این ماده معدنی هستند.

افرادی که به مقدار کافی کلسیم را از راه غذا دریافت نمی‌کنند، برای رفع نیازشان باید مکمل کلسیم مصرف کنند.

دریافت کم کلسیم باعث کاهش توده استخوانی و افزایش شکستگی استخوان می‌شود. 

 هرگز مکمل‌هایی را که دارای گواهینامه‌ها‌ی معتبر دارویی نیستند، خریداری و مصرف نکنید زیرا بعضی از این مکمل‌های غیراستاندارد، حاوی مقادیر خیلی بالا و سمی کلسیم هستند.

 کلسیم چه از طریق غذا و چه به شکل مکمل، زمانی بهتر جذب می‌شود که چندین بار طی روز و هر بار به مقدار 500 میلی‌گرم یا کمتر مصرف شود. ولی با این همه دریافت یک جای آن، بهتر از این است که هرگز مصرف نشود...

بیشتر مکمل‌های کلسیم به راحتی در بدن جذب می‌شوند. اگر میزان جذب و محلولیت مکمل در بروشور آن مشخص نبود، برای تعیین میزان محلولیت قرص کلسیم را  برای مدت 30 دقیقه در مقدار کمی آب گرم قرار دهید و گاهی آن را هم بزنید. اگر طی این مدت قرص یا کپسول حل نشد، نشان می‌دهد در معده نیز حل نخواهد شد. مکمل‌های کلسیم به شکل مایع و جویدنی، بهتر در معده حل می‌شوند زیرا قبل از ورود به معده تجزیه می‌شوند.

مصرف مکمل‌های کلسیم در بعضی افراد عوارض جانبی مثل یبوست و گاز معده را ایجاد می‌کند. اگر با مصرف مایعات و فیبر غذایی فراوان این مشکل رفع نشد، نوع مکمل خود را تغییر دهید؛ مثلا به جای سیترات کلسیم، کربنات کلسیم را مصرف کنید. همچنین باید مقدار مکمل مصرفی را به تدریج افزایش دهید؛ مثلا هفته اول، فقط روزی 500 میلی‌گرم مصرف کنید، سپس به آرامی مقدار مصرف مکمل را افزایش دهید.

اگر دارو مصرف می‌کنید، با پزشک  در مورد تداخل مکمل کلسیم با آن دارو مشورت کنید؛ به‌عنوان مثال مکمل کلسیم، جذب آنتی‌بیوتیک تتراسایکلین را کاهش می‌دهد. همچنین با جذب آهن نیز تداخل دارد. بنابراین مکمل کلسیم و مکمل آهن نباید همزمان باهم مصرف شوند. فقط به‌طور استثنایی، می‌توان مکمل آهن را با سیترات کلسیم یا ویتامین C مصرف کرد، زیرا حالت اسیدی دارند. سایر داروهایی را که با معده خالی مصرف می‌شوند، نباید با مکمل کلسیم دریافت کرد.مکمل‌های کلسیم دارای سایر املاح و ویتامین‌ها نیز هستند.

در مصرف مکمل کلسیم باید به این نکته توجه داشت که مقدار عنصر کلسیم موجود در مکمل را در نظر بگیریم نه مقدار کل مکمل را؛ مثلا یک قرص کربنات کلسیم 500میلی‌گرمی، فقط 200‌میلی‌گرم کلسیم خالص دارد. بنابراین فرد با مصرف این قرص فقط 200‌میلی‌گرم کلسیم دریافت می‌کند نه 500 میلی‌ گرم. کلسیم در روده کوچک جذب می‌شود، ولی تمام کلسیم مصرف شده، جذب نمی‌شود. مقدار جذب کلسیم بستگی به عوامل مختلفی از جمله محیط اسیدی روده، مقدار ویتامین D بدن، مقدار استروژن بدن و نوع مکمل کلسیم دارد.

بدن برای جذب کلسیم به ویتامین D نیاز دارد. بیشتر این ویتامین هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار می‌گیرد، در بدن تولید می‌شود.