سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب و مهم در بدن انسان است . این ماده مغذی بخش مهمی از آنزیم هایی است که از سلول ها در برابر رادیکال های آزاد محافظت می کنند . بدن دارای مکانیسم های دفاعی از قبیل 

آنتی اکسیدان ها جهت کنترل مقدار رادیکال های آزاد در بدن است ( رادیکال های آزاد در طول سوخت و ساز اکسیژن تشکیل می شوند و دارای اثرات تخریبی هستند زیرا می توانند به سلولها آسیب رسانده و در ابتلا به بعضی بیماری های مزمن نقش داشته باشند )

سلنیوم برای فعالیت طبیعی سیستم ایمنی و غده تیروئید ضروری است . کمبود آن می تواند سبب تشدید اثرات کمبود ید بر فعالیت تیروئید گردد و همچنین به حفاظت در برابر برخی عوارض عصبی کمبود ید کمک می کند .سلنیوم برای ساخت هورمون فعال تیروئید ضروری است .

همچنین در قدرت باروری مردان تاثیر بسزایی دارد .

اگر ذخایر سلنیوم بدن پایین باشد ، سلول ها برای ابتلا به بیماری های ویروسی ، انواع سرطان از جمله سرطان سینه ، کولون ، کبد ، پوست ، شش و نای ، بیماری های قلبی ، التهاب مفاصل و پیری زود رس آمادگی بیشتری خواهند یافت . همچنین سلنیوم برای  مبارزه  با  ویروس هایی مانند ویروس ایدز ضروری است لذا می بایست روزانه سلنیوم مصرف نمود. 

سلنیوم خون بعد از 60 سالگی 7% و بعد از 75 سالگی 24% کاهش می یابد لذا لزوم مصرف این ماده در سنین بالا ضروری است .

بیماری های حاد دستگاه گوارش سبب کاهش حذب سلنیوم و درنتیجه تخلیه یا کمبود آن می شود 

منابع سلنیوم:

غذاهای گیاهی ؛ تامین کننده اصلی سلنیوم هستند . مقدار سلنیوم  در خاک ، تعیین کننده مقدار سلنیوم در غذاهای گیاهان پرورش یافته در آن خاک می باشد .سلنیوم دربرخی گوشتها و غذاهای دریایی نیز یافت می شود . حیوانات تحت تغذیه با غلات یا گیاهانی که درخاک غنی از سلنیوم رشد یافته اند ، دارای سطوح بالاتری از سلنیوم در ماهیچه می باشند . گوشت و نان ، منابع غذایی رایج سلنیوم هستند . برخی مغزها خصوصا گردو, منابع خیلی خوب از سلنیوم است.

مقدار مورد نیاز روزانه سلنیوم بین 55 تا 70 میکروگرم در افراد مختلف است .

 سطوح بالای سلنیوم در خون می تواند منجر به حالتی به نام «سلنوزیس» گردد. علایم شامل ناراحتی

 گوارشی، ریزش موها، ناخنهای سفید و شکننده و آسیب خفیف عصبی می باشد