آورده اند که وقتی ابو طاهر خسروانی شاعر عصر سامانیان شنید که رودکی محاسن سپید خود را رنگ کرده تا سیاه شود این دو بیت رادر استهزا او سرود:

عجب آید مرا از مردم پیر                    که همی  موی خود خضاب کنند

به خضاب از اجل کسی نرهد                 بی سبب خویش را عذاب کنند

و رودکی در پاسخ او نوشت :

من موی خویش را نه از آن میکنم سیاه           تا باز نوجوان شوم و نو کنم گناه

چون جامه ها به وقت مصیبت سیاه کنند            من موی در مصیبت پیری کنم سیاه !

                                                                                                   تذکره الشعرا