با فراهم کردن شرایط مناسب رشد مانند حرارت و رطوبت برای دانه‌های خوراکی مانند گندم، جو و ماش و...  که فرآیند جوانه زدن در آنها آغاز می‌شود تغییرات اساسی در ترکیبات این دانه‌ها صورت می گیرد  این تغییرات سبب کاهش ترکیبات پیچیده گیاهی مانند نشاسته و کربوهیدارت‌ها شده و در عوض ترکیبات ساده‌تر قندی، پروتئین و عوامل سبزینه گیاهی که شامل عوامل کمیاب از قبیل سلنیوم وید برای بدن انسان هستند در آنها افزایش می‌یابد.

تجمع ویتامین‌ A ویتامین   ,  E ویتامین .C وویتامین های B ، آنتی اکسیدان‌ها، املاح کمیاب و ترکیبات ضدسرطان و ضدپیری در جوانه‌ها، این ماده غذایی را به منبعی از عناصر ضروری برای بدن تبدیل کرده که به آن نام سرچشمه جوانی نیز داده شده است.

میزان ویتامین B12 موجود در جوانه گندم نسبت به دانه آن چهار برابر است و ویتامین‌های گروه B در جوانه‌های این گیاه به سه تا 12 برابر و ویتامین E به میزان سه برابر افزایش می‌یابد.

میزان افزایش ویتامین‌ A  و ویتامین  C در جوانه سویا باورکردنی نیست، به طوری که میزان ویتامین تا 300 درصد و میزان ویتامینC بین 500 تا 600 درصد افزایش می‌یابد.

 میزان ترکیباتی که سلول‌های بدن ما را از سرطانی شدن حفظ می کند در بعضی از جوانه‌ها 10 تا 100 برابر بیشتر از دانه همان گیاهان است.

جوانه یونجه نیز منبع خوبی از ترکیبات شیمیایی بنام ساپونین است که در بدن ما سبب کم شدن

 کلسترول بد و افزایش کلسترول خوب می‌شود و در نتیجه از سختی عروق و بیماری‌های قلبی و عروقی جلوگیری می‌کند.

با استفاده از این جوانه‌ها سیستم ایمنی بدن تقویت شده و ترکیبات محافظت کننده بدن در مقابل بیماری‌های ویروسی افزایش می‌یابند.